49). Świadomość.

Człowiek to forma przekonana o możliwości samodzielnego decydowania o świecie. Nie potrafi wyjaśnić pochodzenia świadomości, ale twierdzi, że to on odpowiada za kreację myśli. Nie zważa na fakt, że całe życiowe doświadczenie nie byłoby możliwe, gdyby nie istniała nieskończona przestrzeń do jego objawienia, a więc właśnie świadomość. Odseparowanie jest tylko złudzeniem. Jaki byłby sens istnienia granic pomiędzy „nami”, a światem? Nie zobaczylibyśmy go, nie odczulibyśmy jego wpływu – taka właśnie jest idea podziału. Wybór jest funkcją umysłu, która przejęła nad nami kontrolę.